Moja siostra ogłosiła wcześniej swoją ciążę z moim mężem podczas mojej urodzinowej kolacji, spodziewając się, że zemdleję.
Moja siostra ogłosiła wcześniej swoją ciążę z moim mężem podczas mojej urodzinowej kolacji, spodziewając się, że zemdleję. Zamiast tego jednak wzniosłam toast. Poznałam wyniki testu płodności, który miał w zeszłym miesiącu. Wszyscy od razu się zorientowali.
Piękno zemsty polega na tym, że smakuje jeszcze lepiej, gdy jest podawana z uśmiechem. Kiedy nadchodzi czas jedzenia, czas posprzątać stół po Leblancu, więc czas się tam udać. Mam na imię Andrea i to miała być kolacja z okazji moich trzydziestych urodzin. Przez kryształowe szkło wpada światło, które czujemy; musimy trzymać szampana w małych butelkach. Mój mąż, René, trzymał rękę w swojej, a jego ręka była złamana.
„Za moją piękną żonę” – powiedział głosem przepełnionym tym urokiem, który kiedyś doprowadzał mnie do omdlenia. „Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, kochanie”.
Moja siostra, Rose, niespokojnie wierciła się na krześle, jej idealnie wypielęgnowane palce nerwowo bawiły się szklanką wody. Nie miałam szampana, ale nie musiałam się tym martwić, ale nie musiałam się tym martwić.
„Właściwie” – przerwała Rose, gdy wszyscy mieli już się napić – „muszę coś ogłosić”.
Moja mama, Linda, promieniała; już wiedziała. Oczywiście, że wiedziała. Zawsze wiedziała wszystko o Rose, zanim ktokolwiek inny.
„Jestem w ciąży”.
W prywatnej jadalni rozległ się głos Rosestem. Następująca cisza trwała dokładnie dwie sekundy, zanim dokończyła: „A René jest ojcem”.
Mocniej ścisnęłam dłoń Renée na ramieniu, nie z poczucia winy, ale w oczekiwaniu na moją reakcję. Widzieliśmy całą histerię, łzy, może nawet jakąś scenę. Obsługa restauracji nerwowo kręciła się po sali.
Powoli upiłam łyk szampana. „To ciekawe” – powiedziałam spokojnie. „Rzeczywiście bardzo ciekawe”.
„Andrea…” zaczęła mama, a w jej głosie natychmiast zabrzmiała reprymenda, którą doprowadziła do perfekcji przez lata. „Nie rób scen”.
Uśmiechnęłam się, rozkładając torbę. „Och, nawet bym o tym nie pomyślała, mamo. Właściwie, mam własną wiadomość do przekazania”.
Wyciągnęłam kremową kopertę. „Słuchaj, od trzech lat zastanawiam się, dlaczego Renée i ja nie możemy zajść w ciążę”.
Triumfalny uśmiech Rose nieco zbladł. Dłoń René przesunęła się po moim ramieniu.
„Andrea, ona teraz nie jest żadną z nas” – powiedział słabo, stanowczo.
„Właściwie to byłby idealny moment”. Chcę zobaczyć raport medyczny z tą otwartą precyzją. „Według dr. Matthewsa z kliniki leczenia niepłodności mój kochany mąż ma anospermię: całkowity brak plemników”.
Spojrzałam Rose prosto w oczy. „Mówiąc wprost, jest całkowicie bezpłodny”.
Odgłos widelca Mary umierającego na talerzu rozniósł się echem po pokoju. Rose zbladła tak bardzo, że myślałam, że zemdleje.
„To… to niemożliwe” – wyjąkała. „Test musiał być błędny”.
„Tak właśnie myślałam” – powiedziałam, wyciągając drugą kopertę. „Więc zrobiłam badanie ponownie. Inna klinika, inny lekarz, te same wyniki”.
Uśmiechnęłam się do Renée, która stała obok mnie kompletnie zamrożona. „Chcesz zobaczyć daty, kochanie? Oba badania są z zeszłego miesiąca”.
„Zmusiłaś mnie do zrobienia badania bez wiedzy lekarza”. Głos Renée zadrżał z gniewu.
„Och, jakbyś kiedykolwiek był ze mną tak szczery!” Odwróciłam się do niego. „Przez trzy lata próbowałam. Przez trzy lata wmawiałam sobie, że problem może leżeć we mnie. Przez trzy lata patrzyłam, jak pocieszasz moją siostrę podczas jej wizyt, podczas gdy ja płakałam do snu”.
Linda gwałtownie wstała. „To absolutnie niestosowne”.
„Nie, mamo. Niestosowne jest to, że twoja kochana Rose sypia z moim mężem, a potem próbuje udawać, że ma dziecko innej kobiety”.
Wstałam i chwyciłam torbę. „Oto, co się stanie. Wychodzę stąd z podniesioną głową. A wy dwie” – spojrzałam na Rose i Renée – „będziecie musiały znaleźć wytłumaczenie, żeby usprawiedliwić swoje kłamstwo”.
„Ten test…” Renée chwyciła mnie za ramię, gdy odwracałam się, żeby wyjść. „To było złe, prawda?” „
Pochyliłem się, wystarczająco blisko, by poczuć zapach jej perfum – tych samych, które czułem na płaszczu Rose w zeszłym miesiącu. „O nie, kochanie” – powiedziałem cicho – „dwa razy popełniłem podwójny błąd”.
Uwolniłem rękę. „I mam mnóstwo innych dowodów na to, że to się stąd wzięło”.
Gdy szedłem w stronę drzwi, za mną rozległ się głos Rose. „Andrea, zaczekaj chwilę. Mogę ci to wyjaśnić”.
Zatrzymałem się w drzwiach i odwróciłem się po raz ostatni. „Rose, zachowaj swoje wyjaśnienia na…”
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
